Het paradijs als groentetuin .....

Elke vrijdag tussen 11 en 12 vormt een oude vijgenboom de idyllische achtergrond voor een ontmoeting van Franse pensionado’s, een enkele verdwaalde fransman waaronder de zanger 'Plastic Bertrand', een restauranteigenaar en wat ‘familles en activité’. Een dertigtal kratjes, boordevol prachtig gerangschikte biologische groenten staat klaar om opgehaald te worden. Plaats van handeling: de Europese christelijke en joodse begraafplaats van El Jadida! Geen lugubere aangelegenheid maar een vrolijk komen en gaan van mensen die een praatje met elkaar maken. De groenten worden gekweekt op een afgebakend terrein dat beheerd wordt door een stichting;  Association  du cimetière Europeen. Deze is in het leven geroepen door mensen van families die sinds lange tijd met El Jadida verbonden zijn, sommigen vanaf de 19^e eeuw. Ze hebben in 2008 de handen ineen geslagen om de totaal onderkomen begraafplaats weer een acceptabel uiterlijk te geven. Nu onderhouden 2 mannen en 1 vrouw fulltime de begraafplaats en de groentetuin. De groentetuin is opgestart om de kosten van het onderhoud te dragen. Een wandeling langs de graven- in de zon sowieso al minder somber dan op een herfstdag in Nederland- toont de geschiedenis van El Jadida en haar bevolking vóór, tijdens en na het Franse protectoraat. Het eerste graf is uit 1880, er liggen Fransen, Spanjaarden, Engelsen, Italianen, een enkele Armeen en wat Polen. Opvallend veel kindergraven uit de jaren ’20, als gevolg van een kinkhoest epidemie. Er staat een gedenknaald voor de twee slachtoffers uit een van de twee wereldoorlogen. Op een hoek bevindt zich het familiegraf van de joodse familie Delanoë die als artsen veel voor de lokale bevolking hebben betekend. Ook het familiegraf van Lescoul, is hier te vinden. Hier rusten de eigenaar van het eerste hotel buiten de cité portugaise en diens dochter, die als eerste vrouw in El Jadida haar rijbewijs haalde. Het hotel zelf staat sinds een paar maanden helaas geheel onderkomen bij en zal binnen niet al te lange tijd net als de familie Lescoul zelf, ook ter ziele zijn, maar daarover een andere keer meer.