fake news

Marokkaanse koekjes zijn beroemd en geliefd. De mooiste vormen, gevuld met dadel, gemaakt van amandel. Suikerbommen maar heerlijk! Sinds vorige week hebben de koekjes ook een bijsmaak. Men spreekt schande over een filmpje op internet dat laat zien dat ook de leden van de regering de koekjes lekker vinden. Zó lekker dat ze, nadat de koning  het parlementaire jaar heeft geopend, huiswaarts zouden zijn gegaan met plastic zakken vol koekjes die overbleven. Zouden, want het nieuws wordt officieel tegengesproken. Het waren personeelsleden van de traiteur die de resten van het buffet meenemen. Maar het kwaad is al geschied, het nieuws vliegt het internet over. Tot schande van de natie.

la Mamounia in Marrakesh, once in a lifetime!

http://www.marocantan.com/2007/06/la_mamounia_mar. op 28-9-2018

Het stond al n tijd op ons lijstje; een kopje thee drinken in de tuin van hotel La Mamounia in Marrakesh. De gastenlijst alleen al spreekt tot de verbeelding: De Gaulle, Churchill, Nixon , Reagan, Chirac, maar ook Maurice Chevalier, Josephine Baker, Brel en Aznavour. Al vanaf de twaalfde eeuw is de plek,  die dan eigendom is van kalief Abd El Moumen, ommuurd. In de 17e eeuw legt  sultan Ben Abdellah (dezelfde die El Jadida bevrijdt van de Portugezen) tuinen aan op deze plek en schenkt  ze aan zijn zoon Mamoun als huwelijkspresent. In de 19e eeuw wordt een groot paviljoen gebouwd , het Palais de la Mamounia. Dit wordt rond 1922 afgebroken. Dan zijn franse architecten al bezig met plannen voor een hotel, geheel in lijn met de politiek van het protectoraat om het toerisme in Marokko  te stimuleren. Opdrachtgever ONCF, de nationale spoorwegen, stimuleert dit idee natuurlijk graag. In 1921 tekent André Laprade (één van de grote architecten tijdens het franse protectoraat ) een eerste plan, dat niet wordt uitgevoerd. Twee jaar later worden de plannen van Henri Prost (dé grote man van de ville nouvelle in Casablanca) en Antoine Marchichio (van wie ik  originele tekeningen  in handen had in het archief in Rabat!)  voor een hotel uitgevoerd. De salon van het gebouw  wordt gedecoreerd door Jacques Majorelle (van de tuinen). De grote gang wordt uitgevoerd in Art Decostijl, maar de entreepartij is in Arabo-Andalousische stijl. In de jaren '70 en '80 wordt het oorspronkelijke gebouw gerenoveerd en worden er verdiepingen toegevoegd. Ook Mohamed VI laat het gebouw in 2009 renoveren. Het hotel ondergaat een grondige facelift en fauteuils, glaswerk en servies worden geveild. Dankzij onze vrienden Joëlle en Fernand, die een deel hiervan gekocht hebben, lunchen wij nu af en toe van Mamounia-servies met wijn uit glazen met het Mamounia-embleem. Dat is leuk, al is de ervaring van een drankje op het terras in de tuin van het Mamounia natuurlijk niet te overtreffen! Misschien wordt het toch nog 'twice in a lifetime?'

cinema in Casa

Natuurlijk kent iedereen  Casablanca van de gelijknamige film, die overigens niet in Marokko is opgenomen maar in de VS. Deze film dateert uit 1942. Toen telde de stad zelf al veel filmzalen. De eerste opende haar deuren vóór 1914 en stond binnen de stadsmuren in de oude medina. Met de komst van de Fransen en de bouw van de ville nouvelle, schieten de zalen als paddestoelen uit de grond. Film, auto's en garages zijn de nieuwe monumenten in de moderne stad waar de Andalousische cultuur ontbreekt. Op 12 december 1935 opent Cinema Vox , architect is Marius Boyer, de bekendste architect in Casablanca. Met 2000 plaatsen is Vox de modernste, en de grootste van Casablanca, van Marokko, nee van Noord Afrika! En mochten Amsterdammers denken dat de Arena modern is; Vox had al een schuifdak en was dus een cinema à ciel ouvert!. Wás, want in de jaren '70 wordt het monument afgebroken, om onduidelijke redenen.(Al heb ik daar wel mijn gedachten over) In de jaren erna volgen meer zalen. Om precies te zijn van 245 in 1988, tot 27 nu in heel Marokko. Recentelijk is een aantal gerenoveerd. Maar het merendeel staat ook op het punt te verdwijnen. Einde van een tijdperk, al zal de film Casablanca, die met 3 oscars als één van de beste films aller tijden te boek staat, de cinema van de stad in ere houden. 

 cinema Vox aan het Place de France, nu Place des Nations Unies