De la pluie , enfin!!

Een paar dagen geleden lag de put voor ons huis open: mannen zijn bezig het riool schoon te maken. Ze anticiperen op het weerbericht voor de komende dagen. Nieuwssites geven het lang verwachte bericht: 'de la pluie a partir de mercredi 29 novembre 18 heures jusqu' au jeudi 14 heures'. Na een droge periode van bijna zeven !! maanden, komt eindelijk een beetje regen. En die is letterlijk broodnodig! Het land is afhankelijk van de landbouw; zonder regen geen brood en couscous. Afgelopen vrijdagochtend hoorden we de imam. Anders is die nooit zo vroeg in de weer. Bij navraag blijkt dat er in het hele land gebeden werd om regen, ook in Rabat , waar de kroonprins een speciale dienst bijwoonde. Of dit ertoe heeft bijgedragen dat de regen nu met bakken uit de lucht komt ? Wat wel zeker is dat het schoonmaken van het riool voor onze deur niet afdoende is: de straat staat blank. Ook bij vrienden voor de deur verandert de straat al snel in een zwembad en als ik door de kleine straatjes naar de marché central rijd, moet ik door een diepe plas-oeps, dieper dan ik dacht!- en komt het water over de drempel de auto binnen. Hier is de riolering duidelijk ook niet schoongemaakt. En zo komen door de regen ieder jaar weer lacunes in het onderhoud van wegen en riolering  bovendrijven. Maar ondanks alle ongemak in de steden, zijn de mensen ook blij, want het regent!

Onverwachte ontmoeting met een prijswinnaar!

http://maroc-diplomatique.net/prix-grand-atlas-decerne-a-asma-lamrabet-ouvrage-islam-femmes-questions-fachent/

Een uitstapje naar Rabat met logés betekent steevast een bezoekje aan de Kasbah des Ouaidyas, waar de stad is ontstaan. En in deze pittoreske omgeving met de blauw-witte geschilderde huizen kruist een bekende ons pad. Het is Hicham Houdaifa, schrijver en journalist- links op de foto-, die een paar weken geleden een 'prix speciale' van de Grand Prix Atlas heeft ontvangen. Ondanks deze prijs is het geen vetpot voor de schrijver; hij opent een plastic tas met daarin de labels van de Grand Prix Atlas die hij persoonlijk om zijn boeken doet in de verschillende winkels. Hij hoopt zo meer publiek te trekken. Ons hoeft hij niet meer te overtuigen, wij zijn al fan. In oktober was hij te gast op het Institut Francais waar hij zijn boek 'Extremisme religieux, plongée dans le milieu radicaux au Maroc' presenteerde. Vorig jaar maakte hij al grote indruk op ons met zijn onderzoek naar de beroerde arbeidsomstandigheden van seizoensarbeiders.  Deze keer duikt hij in de wereld van het radicalisme in Marokko. Hicham is een journalist die probeert te begrijpen wat de mensen beweegt. Hij observeert en baseert zich op zijn eigen bevindingen. Hij laat het aan de lezer over om te oordelen. Via het levensverhaal van een jongen die als 15-jarige naar Afghanistan is vertrokken en weer naar Marokko is teruggekeerd probeert hij de opkomst van het radicalisme te ontrafelen. Hij is als toehoorder aanwezig bij de faculteit voor 'etudes islamiques' van een universiteit in Casablanca. Hij heeft lef en vertelt het verhaal dat verteld moet worden, helder en gebaseerd op feiten. Ook als het een verhaal is waar je niet vrolijk van wordt. Zelf blijft Hicham optimistisch over de toekomst, al is het is een kwestie van lange adem. De leraar die de discussie leidt geeft ons hoop. Hij brengt zijn leerlingen het grootste goed dat je kunt leren bij: zelfstandig en kritisch leren denken. In Marokko tot niet zo heel lang geleden niet echt gebruikelijk. De leerlingen hangen aandachtig aan zijn lippen en lachen wat verlegen als we hen na afloop zeggen dat zij de toekomst van het land zullen zijn. Als het aan hun glimlach ligt zal het wel goed komen!

zoete kus wordt bittere pil

Terwijl in Nederland onthullingen over de '#metoo' berichten van Jelle Brandt Corstius- ja, we konden gisteren met de nodige onderbrekingen 'Pauw' zien.- elkaar opvolgen, haalt in Marokko (weer eens) een kus van twee tieners het nieuws. (site van 360.ma  30/10/2017)  Deze keer zijn het twee scholieren uit Meknes, die in de laatste klas van het 'lycee' zitten, in juni hun eindexamen Bac Science (VWO) gaan doen en dus rond de 17 jaar zijn. Ze zijn door een docent betrapt op stiekem zoenen in een lokaal. Het meisje is van school gestuurd, zij zou ongedisciplineerd zijn.  En de jongen dan, zou je denken. Jawel, de jongen is bestraft met een overplaatsing naar een andere locatie. Twee leerlingen met hun diploma bijna op zak en toekomstplannen. Die misschien volgend jaar in Fes, Casablanca of Rabat een kamertje op een studentencampus gaan huren en op zichzelf gaan wonen. Net als overal komen reacties uit alle ideologische windstreken. Sommige docenten vinden dat de straf fors is in vergelijking met straffen voor ander ongewenst gedrag zoals geweld en bedreiging. Een docente uit Salé vindt dat haar collega uit Meknes wel wat overhaast is opgetreden, ze zou zelf eerst met het stelletje praten, en het meisje (?) apart nemen om haar aan te spreken op haar onzedelijk gedrag, eventueel met haar ouders erbij. Volgens het weekblad Telquel van 31 oktober is het van school sturen alleen gerechtvaardigd in extreme gevallen zoals geweld. In andere gevallen geldt een straf die het algemeen belang dient. Vooralsnog dienen de ouders van het meisje een verzoek in bii de direction regionale de l' education zodat ze toch examen kan doen.