files en fietsen

De nieuwe cijfers zijn binnen; de afgelopen 11 maanden zijn er 134.000 nieuwe auto's verkocht in Marokko, 27,9 % meer dan in 2015. Dat betekent dat er nog meer Dacia's (38% van het totale autopark) Volkswagens (nummer 2 met 9288 verkochte auto's= 81% meer dan in 2015) en Fords zich zullen aansluiten bij de files in Casablanca. De stad is verstopt en zolang de meer vermogende Casaoui zijn/haar Range Rover of andere SUV gebruikt om in zijn/haar uppie het centre ville te bereiken, zal de stad alleen maar voller en onleefbaarder worden. Lang leve de fiets in El Jadida! (le 360.ma, 4-12-2016)

Op de lunch bij Jacques Brel

Als werk en activiteiten het toelaten, trekken we er in het weekend op uit. Enkele weken geleden was Mohammedia ons doel. Dit stadje, gelegen op 30 km ten noorden van Casablanca heette tot 1960 Fedala. Vanaf dat jaar draagt het de naam van Mohammed V, grootvader van de huidige koning, als dank voor de bewezen diensten tijdens de onafhankelijkheidsstrijd. Het is er schoon (!) en rustig. We bezoeken de kasbah, waar in de 16e eeuw de Portugezen een magazijn zouden hebben gebouwd, en wandelen door villawijken met brede groene lanen. Eén van die villa's is Sphinx, een villa die gelukkig behouden bleef voor de slopershamer. Na een restauratie (5 jaar, 20 miljoen dh=1,8 miljoen euro??!) wordt het pand geëxploiteerd als hotel-restaurant. Het is een modernistisch voorbeeld van strakke jaren '50 architectuur, ontworpen door architect Albert Planque als 'maison clos ' en werd een van de meest prestigieuze bordelen van Noord Afrika. In de naoorlogse jaren '50 en '60, als het leven in Marokko goed is, vindt de Franse en Marokkaanse elite haar weg naar de 'meisjes van Madame Andrée'. Simone de Beauvoir en Maria Callas drinken er een glaasje. Jacques Brel mag als enige gast langere tijd verblijven en heeft zijn eigen appartement dat we mogen bezoeken. We zien zijn eetkamer en salon, compleet ingericht met jaren '50 meubels. We worden rondgeleid door het hotel en zien de gerenoveerde luxe-suites, de kamers en de dubbele trappartij en deuren: één voor inkomende gasten, de andere voor de gasten die het pand verlaten!   Als we weer buiten staan zien we het bord van de nachtclub naast het hotel: Jef, naar het lied dat Brel schreef om zijn vriend te overreden naar Madame Andrée en 'les filles' te gaan;  'il parait qu'il y en a de nouvelles'. De enige 'filles' die wij zagen waren de aangeklede paspoppen in de hal, als verwijzing naar het maison clos. Van Madame Andrée geen spoor, behalve dan haar naam op de menukaart van het restaurant dat naar haar is genoemd!

Algerijnse couscous, moeilijk te verteren!

Tussen Algerije en Marokko botert het niet zo.En nu komt Algerije met een primeur die ongetwijfeld jaloezie zal opwekken.  Algerije heeft ‘haar’ couscous  namelijk gepresenteerd voor de lijst van culinair werelderfgoed bij Unesco. Een recente archeologische vondst in een grot heeft 4200 jaar oude graankorrels aan het licht gebracht, blijkbaar oud genoeg om te concluderen dat er toen ook al couscous werd gegeten. Algerije is zich gelukkig bewust van het feit dat meer landen deze schotel als nationaal gerecht beschouwen,  dus maakt de aanvraag deel uit van een dossier voor de gehele Magrib. We kunnen dus met een gerust hart de couscous aux sept legumes blijven serveren. (zamane.ma, 2-12-16)